بحران پروازها مانع بازگشت پیکر سیروس ابراهیمزاده؟ تدفین در غربت قطعی شد؟
طوطیانیوز: سیروس ابراهیمزاده در شرایطی از دنیا رفت که دلتنگ ایران بود و آرزو داشت در سرزمین خودش باشد اما حالا با شرایط پروازی ، مشخص نیست پیکر او در ایران آرام میگیرد یا خیر؟!
به گزارش سرویس هنر و رسانه طوطیانیوز، خبر درگذشت سیروس ابراهیمزاده که نامش بیشتر از نقشهایی که داشت، آهنگ و لحن خاص کلامش را به یاد میآورد، برای بسیاری از همکاران و دوستدارانش غمانگیز بود و برای ما که همین مدتی قبل در حال هماهنگی برای گفتوگویی از راه دور با این هنرمند قدیمی بودیم، اندوه و حسرت زیادی را به جا گذاشت.
ابراهیمزاده سالهاست در سکوت و خلوت و به دور از محافل هنری و در سالهای اخیر هم در خارج از ایران زندگی را سپری کرده بود، اما آنطور که دوستان و اطرافیانش میگویند همیشه دلتنگ ایران بود.
این هنرمند متولد سال 1316 در اردبیل و فارغالتحصیل زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه تهران و بعد تئاتر و موسیقی از انگلستان بود و آثار ماندگاری را در بازیگری تئاتر و سینما و تلویزیون باقی گذاشته، ضمن آنکه در ترجمه و نمایشنامهنویسی و شاعری هم دستی بر آتش داشت.
همسر سیروس ابرهیم زاده: سیروس بیمار نبود، چرا با او این کار را کردید!
ابراهیم زاده فعالیتش را در کارگردانی تئاتر از 1336 و از سال 1346 در رادیو و تلویزیون آغاز کرد، بازی در فیلم «حسن کچل» به کارگردانی علی حاتمی نخستین تجربه سینمایی او شناخته میشود. او در فیلمهایی همچون «ستارخان»، «کمالالملک»، «تحفهها»، «برخورد»، «مجسمه»، «چهره»، «هتل کارتن»، «ساغر»، «مومیایی3»، «مسافر ری»، «شمعی در باد»، «مکس»، «عروس فراری»، «تردست»، «شام عروسی»، «تله»، «سوغات فرنگ» بازی کرده بود و آخرین فیلمش «تاکسی نارنجی» بود که در سال 1387 به کارگردانی ابراهیم وحیدزاده ساخته شد.
«تنهاترین سردار»، «ولایت عشق»، «کاکتوس»، «آرایشگاه زیبا»، «خانه ما»، «حس سوم»، «آشپزباشی» و «ساختمان پزشکان» ازجمله آثار این هنرمند در تلویزیون بود و ر تئاتر نیز به نمایشهای «اتللو» و «جعفر خان از فرنگ برگشته» میتوان اشاره کرد.
این هنرمند در سال 1396 یکی از چهرههایی بود که به پاسداشت سالها فعالیتش در جشن نوزدهم خانه سینما تقدیر شد.
در آن مراسم سیروس ابراهیمزاده پس از آنکه توسط جمعی از همکارانش تقدیر شد، در سخنانی گفت: تواضع نمیکنم بگویم که شامل این الطاف شما نیستم چون میگویند پشت تواضع، تفرعن وحشتناکی وجود دارد ولی واژهای برای خوشحالیام پیدا نمیکنم. این مجالس در وهله اول برای نسل جوان از این جهت ارزشمند است که متوجه میشوند راه سختی که طی میکنند، بی اجر نمیماند. ضمن اینکه برای آن کسی که تجلیل میشود هم این حُسن را دارد که دوران سپری شده خود را مرور میکند.
او همچنین افزود: من خوشحالم در عصری هستم که سینما پرچمدار بازشناساندن فرهنگ غنی اجتماعی ماست. الان کمتر جشنوارهای است که ایرانی در آن نباشد و تاریخ معاصر ایران از این جهت وامدار سینمای ایران است.
برای مشاهده سایر مطالب مربوط به حواشی بازیگران با سرویس هنرمندان طوطیا نیوز همراه باشید.