اول مهرِ بدون ماکان نصیری؛ اشک‌های مادری که به جای بدرقه فرزندش، میان آوار مدرسه به عکس او خیره شد

به گزارش سرویس هنر و رسانه طوطیانیوز، اول مهر برای همه بوی ماه مهر، دفترهای نو و شوق هم‌کلاسی‌ها را دارد؛ اما برای مادر شهید ماکان نصیری، آغاز پاییز امسال رنگ و بوی بغضی سنگین و بی‌پایان به خود گرفت.

در ویدئویی تأثربرانگیز، این مادر داغدار در محوطه ساختمانی ویران‌شده ایستاده است؛ ساختمانی که تصاویر کودکان شهید بر دیوارهای آوارشده آن نقش بسته و پرچم‌های برافراشته گواه داغی است که بر دل شهر سنگینی می‌کند. در حالی که دیگر کودکان با شوق راهی مدرسه‌ها شدند، این مادر دل‌شکسته چادر به سر، در میان بقایای بتن و خاک ایستاده، بی‌وقفه اشک می‌ریزد و نگاهش را از عکس‌های نصب‌شده شهدا برنمی‌دارد. حاضران با چشمانی اشک‌بار نظاره‌گر نجواهای مادری هستند که زنگ اول مدرسه‌اش را بر ویرانه‌های آرزوهای کودکش به سوگ نشسته است.

داغ مادری که فرزندش از نیمکت‌های مدرسه جا ماند، سنگین‌تر از آن است که در واژه‌ها بگنجد. اگر روبه‌روی این مادر ایستاده بودید، چه جمله‌ای برای تسلای دل داغ‌دیده‌اش می‌گفتید؟ همدردی و پیام‌های پرمهر خود را برای دلجویی از خانواده‌های شهدا در بخش نظرات بنویسید.