«نوای ملکوتی رمضان: اذان ماندگار استاد رحیم موذنزادهی اردبیلی، صدایی از ته دل بهشت»
طوطیانیوز: اذانی که «رحیم موذن زاده» گفته بود برای مردم ایران یادآور لحظات افطار و سحری در ماه مبارک رمضان است. در حقیقت این اذان با پوست و گوشت ایرانیها آمیخته شده است.
به گزارش سرویس چندرسانهای طوطیانیوز صد سال قبل، پسری در یکی از محلات قدیمی اردبیل چشم به جهان گشود که بعدها نامش با اذان گره خورد. البته موذن شدن او خیلی دور از انتظار نبود، پدر رحیم، موذن بود و اولین کسی بود که در رادیوی ایران اذان گفت.
«رحیم موذن زاده»، اذان را نزد پدر آموخت. زمانی که آنها به تهران مهاجرت کردند، او رهسپار حوزه علمیه قم شد و در حرم حضرت معصومه شروع به اذانگویی کرد. از سال 1329، پسر جایگزین پدر در رادیو ملی برای اذان گفتن شد.
« موذن زاده» تا سال 1357، هر سال به استودیو رادیو می رفت تا اذان را مجددا ضبط کند.بعد از انقلاب تا سال ها مردم فکر میکردند که «موذن زاده» در قید حیات نیست. فرزندش در این باره در مصاحبه با همشهری می گوید: «جز خانواده و دوستان کمتر کسی از وجود پدر آگاه بود.بعد از 25 سال یکی از مجری های تلویزیون پدر را از طریق چند واسطه پیدا می کند و مجددا کشف می شود.»
او در سال 1374 به بیماری سرطان مبتلا شود و تنها آرزوی زیارت خانه خدا قبل از مرگ را داشت. آرزوی «موذن زاده» چند ماه قبل از مرگ محقق شد و در شهر مکه نیز اذان معروف خود را خواند. «موذن زاده اردبیلی» در سال 1384 دارفانی را وداع گفت.
ماه رمضان با حال و هوای نوستالژیکش، دلها را به سالهای دور میبرد؛ به روزهایی که عطر نان تازه و چای داغ در خانه میپیچید و صدای اذان، لحظههای ناب افطار را رقم میزد. سفرههای ساده اما دلنشین، با خرما، پنیر، سبزی و آش گرم، جلوهای از صفا و صمیمیت خانوادهها بود. در آن لحظات معنوی، همه چیز رنگ دیگری داشت و سکوت پیش از اذان، سرشار از شوق و انتظار میشد.
در میان همه خاطرههای شیرین این ماه مبارک، صدای ماندگار رحیم موذنزاده اردبیلی جایگاه ویژهای دارد؛ صدایی که با طنین ملکوتی خود، سالهاست مهمان لحظههای افطار مردم ایران است. اذان مشهور او که از رادیو و تلویزیون پخش میشد، نهتنها اعلامکننده زمان افطار، بلکه نویدبخش آرامش و معنویت بود. تحریرهای روحنواز و حس عمیقی که در اجرای او جاری بود، این اذان را به اثری جاودانه در حافظه جمعی تبدیل کرده است.
اکنون نیز با گذشت سالها، شنیدن آن اذان دلنشین، دلها را به همان سفرههای ساده و صمیمی بازمیگرداند و حال و هوای ناب رمضان را زنده میکند. این اثر معنوی، فراتر از یک نغمه، بخشی از هویت فرهنگی و مذهبی ماست؛ نوایی که با شنیدنش، اشک شوق در چشمان بسیاری حلقه میزند و یادآور لحظات ناب بندگی و باهمبودن است. در این مطلب، اذان دلنشین و ملکوتی استاد موذنزاده اردبیلی را برایتان آماده کردهایم تا بار دیگر در فضای روحانی رمضان غرق شوید.
برای مشاهده سایر ویدئوهای فان و جذاب با سرویس ویدئوی طوطیانیوز در ارتباط باشید.