یادی کنیم از اشکهای سوزناک رضا رویگری روی آنتن زنده؛ 10 سال است پسرم را ندیدهام!
طوطیانیوز: بازنشر گفتگوی تکاندهنده زندهیاد رضا رویگری که در بهمن 1404 درگذشت. او در این ویدیو با چشمانی اشکبار از حسرت 10 ساله برای دیدن پسر و نوهاش میگوید. غمی جانکاه که حالا پس از کوچ ابدی این هنرمند، به سوهان روح هوادارانش بدل شده است. یادی کنیم از ستارهای که در اوج شهرت، غریبانه از دنیا رفت.
به گزارش سرویس هنر و رسانه طوطیانیوز، در حالی که جامعه هنری ایران هنوز در سوگ فقدان ستاره درخشان خود، رضا رویگری نشسته است، بازنشر ویدئویی از آخرین درددلهای غریبانه او در صدا و سیما، موجی از غم و اندوه را در فضای مجازی به راه انداخته است. رویگری که در بهمنماه امسال (1404) پس از تحمل یک دوره بیماری طولانی، صحنه گیتی را ترک کرد، در این تصاویر با چشمانی اشکبار از بزرگترین حسرت زندگیاش پرده برمیدارد: 10 سال دوری از فرزند و ندیدن نوهای که در همین شهر نفس میکشید.
رضا رویگری، هنرمندی که صدایش با پیروزی انقلاب گره خورده بود و نقشآفرینیهایش در «مختارنامه» و «اجارهنشینها» هرگز از یادها نمیرود، در ماههای پایانی عمر خود تصویری متفاوت از یک ستاره را به نمایش گذاشت؛ تصویر تنهایی.
او که در بهمنماه 1404 دار فانی را وداع گفت، در این گفتگوی تلویزیونی که اکنون حکم وصیتنامهای عاطفی را پیدا کرده، با صدایی لرزان از فاصلهای میگوید که نه مرزهای جغرافیایی، بلکه سوءتفاهمها ایجاد کرده بودند. رویگری در این ویدیو نه به عنوان یک سوپراستار، بلکه در مقام پدری دلشکسته، از پسرش کیارش میخواهد تا اجازه دهد نوهاش «آوا» را تنها برای دقایقی در آغوش بگیرد.
مرگ او در بهمنماه امسال، نقطه پایانی بر این انتظار 10 ساله بود. حالا با رفتن او، این پرسش در ذهن مخاطبان جان گرفته است که آیا آن آغوش نهایی که او در قاب تلویزیون تمنا میکرد، پیش از سفر ابدیاش محقق شد یا خیر؟